สวัสดีค่ะพี่ชิว

ไม่ได้การละ...คุยกันถึงไหนแล้วคะเนี่ย เอ๋มาช้าจัง

รุ้งกินน้ำของพี่อุีสวยได้ใจมากค่ะ เห็นแล้วตาค้าง...

ส่วนพี่เดย์...หลังจากต้อนเป็ดต้อนไก่เข้าคอกเสร็จเรียบร้อยแล้ว

อาการของพี่เดย์เนี่ย เอ๋เคยอ่านเจอค่ะ

ไม่ถือว่าเป็นการผิดปรกติทางจิตค่ะ

ความจำของเรามีหลายแบบค่ะ หากจะแบ่งง่ายๆคือ ชั่วคราวกับถาวร

ชั่วคราวนั้นจะเกิดจากความรู้ความเข้าใจที่เราไม่คุ้นเคยหรือผูกพันธ์อาจลืมได้ง่าย

ส่วนถาวรจะเกิดจากการที่เราคุ้นเคยกับสถานที่นั้นๆ เป็นอย่างดี

แต่หากจิตเราว่างหรือสบายแล้ว เราจะนึกถึงสถานที่ที่เราชอบใจหรือคุ้นเคย แล้วนำพาไปยังสถานที่นั้นๆ

ก็เหมือนกับทำไมคนเมาถึงกลับบ้านถูก หรือ ทำไมเราถึงคิดถึงบ้าน อย่างนี้เป็นต้นค่ะ

กรณีของพี่เดย์ จิตพี่เดย์อาจกำลังว่าง สิ่งที่พี่เดย์นึกถึงคือร้านส้มตำ แต่บังเอิญว่าพี่เดย์ไม่คุ้นกับร้านที่พี่เค้าฝากซื้อ

แต่คุ้นเคยกับอีกร้านมากกว่า ก็เลยซื้อมาผิด ไม่แปลกหรอกค่ะ

แต่ถ้า....เอาเครื่องลงผิดสนามบินเนี่ย...ก็หนักเอาการนะคะ อิ อิ