สมัยผมเป็นพระได้ฉันสมอเป็นยประจำ

ทั้งดิบและดองด้วยมูตรเน่า

สมอสำหรับพระถือเป็นโอสถ มิใช่อาหาร

พระจึงรับประเคนและเก็บไว้ได้ถึง ๗ วัน รวมทั้งสามารถฉันหลังเพลได้

เดี๋ยวนี้ค่อนข้างหายากขึ้น เพราะเป็นไม้ป่า ป่าถูกทำลาย สมอก็ถูกทำลายไปด้วย

คู่กับสมอยังมีมะขามป้อมด้วยครับ

เช่นเดียวกับสมอ มะขามป้อมเป็นโอสถเช่นเดียวกัน