คณะของกลอนสุภาพ

หนึ่งบทมี ๔ วรรค วรรคละ ๘- ๙ พยางค์

๘ พยางค์ไพเราะที่สุดสัมผัสบังคับของ

กลอนสุภาพเป็นสัมผัสสระตามแผนผัง

สัมผัสระหว่างวรรค

พยางค์สุดท้ายของวรรคที่ ๑ สัมผัสกับพยางค์ที่ ๓

หรือ ๕ ในวรรคที่ ๒ พยางค์สุดท้ายของวรรคที่ ๒

สัมผัสกับพยางค์สุดท้ายของวรรคที่ ๓

และสัมผัสกับพยางค์ที่ ๓ หรือ ๕ ในวรรคที่ ๔

ตัวอย่างบทประพันธ์ที่ควรจำ

กลอนสุภาพพึงจำมีกำหนด

กลอนหนึ่งบทสี่วรรคกรองอักษร

วรรคละแปดพยางค์นับศัพท์สุนทร

อาจยิ่งหย่อนเจ็ดหรือเก้าเข้าหลักการ

ห้าแห่งคำคล้องจองต้องสัมผัส