สวัสดีค่ะ พี่ดาวจ๋า มาติดตามอ่านเรื่องราวของสาวน้อย สะดุดตรงคำว่า หนูจะกลับไปเรียนที่เชียงใหม่แล้วจะได้กอดแม่...”

เมื่อสมัยตอนที่ก้อยได้เข้ามาเรียนที่ กทม.ได้ไม่กี่เดือนก็เคยพูดประโยคคล้ายๆน้องฝน ทั้งๆที่กรุงเทพ-สุพรรณใกล้กันมา กลับบ้านทุกศุกร์....

แต่ส่วนเรื่องที่อยู่กล่องไม่ได้ อิอิ ก้อยเคยเจอปัญหานี้ตอนน้องสาวเรียนที่เกษตรศาสตร์ กำแพงแสน อยู่หอพักนักศึกษา อยู่รวมกับเพื่อน แต่สุดท้ายก็ประสบปัญหา บอกว่าไม่อยากอยู่ร่วมกันกับเพื่อนซึ่งมีตารางการเรียนหนังสือแตกต่างกัน เวลาพักผ่อนจึงไม่ตรงกัน จึงขาดความรู้สึกเป็นส่วนตัว และความสงบ สมาธิ ฯลฯ เหมือนกันเด๊ะเลยค่ะพี่ดาว.....ไม่ว่าที่ไหน...อิอิ

ดีคะ ที่ได้อ่านเรื่องราวเหล่านี้ เพื่อเตรียมการไว้หากอนาคตต้องมีลูก(น่า)รัก...แบบน้องฝน ^^จะได้รูว่าควรทำอย่างไร...

ขอบคุณค่ะ

คิดถึงพี่ดาวนะคะ