ความเห็น: ตอนสมัยเรียน

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วครูได้เจอกับเด็กครูหนึ่งมีความกระตือรือล้นช่างพูด ช่างคุย และชอบช่วยเหลืองานชุมชน หมู่บ้าน โดยเพาะงานที่วัด ทำให้เด้กคนนี้เป็นส่วนหนึ่งในใจแล้ว
หลังจากนั้นไม่นานเมื่อเด็กคนนั้นมาเรียน ม.ปลายที่โรงเรียนจึงได้รู้จักมักคุ้นกัน เธอเป็นคนทำกิจกรรมเก่ง รำสวย รับผิดชอบต่อหน้าที่ในการเรียน และภาระหน้าที่ในห้องเรียน และที่แน่ๆ เธอทำงานหน้าที่คณะกรรมการ รองประธาน อย.น้อย กรรมการชมรม ทูบีนัมเบอร์วัน และอีกหล่ายๆ กิจกรรมที่โรงเรียนต้องการคนเก่งมาร่วมรับผิดชอบไม่เว้นแม้แต่ หน้าที่ตรวจเวร ล้างห้องน้ำ ล้างแก้ว จาน รับรองแขก เธอเป็นเด็กดีจริงๆ
และแล้วกาลเวลาก็ได้นำพาเธอมาพบกับครู เธอได้ช่วยเหลือครูมากกว่าศิษย์คนหนึ่งที่ควรทำ เธอเหมือนคนในครอบครัวที่หยิบยื่นความห่วงใย ใส่ใจ เอื้อาทร และร่วมทุกข์ ร่วมสุข เธอเป็นคนดีที่แท้จริง คงไม่มีใครปฏิเสธความดีของเธอได้.....
กาลเวลากำลังจะพาเธอห่างไกลออกไป เพราะเธอใกล้จะเรียนจบเต็มที่...แต่เธอรู้ไหมว่า "เธอคงประทับอยู่ในดวงใจของคุณครูทุกคน"
แล้วนิทานเรื่องนี้ก็จบลงตรงมิตรภาพที่สวยงาม และเป็นความทรงจำตลอด
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "แม้โหลยจะอยู่ที่ใดก็ตาม อุปสรรคไม่ได้ดึงเธอให้หลุดพ้นความดีเลย"