อ.แหววครับ

1.ตามพ.ร.บ.สัญชาติ ม.12/1(3)ผมอ่านไปอ่านมาสับสน คือในกรณีที่เด็กไม่ได้เกิดในประเทศไทย ผู้รับบุตรบุญธรรมไม่สามารถขอแปลงสัญชาติให้แก่บุตรได้ เนื่องจากบุตรนั้นต้องมี คุณสมบัติตามม.10(1)(3)ใช่ไหมครับ แต่หากเด็กคนนั้นเป็นคนไร้รากเหง้าด้วย จะต้องมีคุณสมบัติตามม.10(1)(3) ด้วยหรือไม่เนื่องจากในยุติศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคล 18 ม.ค.2548ไม่ได้กล่าวไว้

2.กรณีตามตัวอย่างจาก e-mail หากภรรยาคนไทยจะเป็นผู้รับบุตรบุญธรรมจะต้องได้รับความยินยอมจากชายอินเดีย ซึ่งก็ต้องไปพิจารณาตามกฎหมายอินเดียว่ามีเงื่อนไขในการให้ความยินยอมแก่คู่สมรสเป็นอย่างไรด้วยใช่ไหมครับ

ดังนั้นการรับบุตรบุญธรรมของคนสัญชาติไทยที่เป็นโสด(ไมว่าจะโดยพฤตินัย หรือนิตินัย)ย่อมเป็นเรื่องที่ยุ่งยากน้อยกว่าการรับบุตรบุญธรรมของคนสัญชาติไทยที่จดทะเบียนสมรสกับคนต่างชาติ เพราะไม่ต้องพิจารณาเงื่อนไขให้คู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งยินยอมด้วย

3.หากเด็กไม่สามารถพิสูจน์สัญชาติได้ว่าตนเองมีสัญชาติอะไรก็ไม่ต้องพิจารณาตามพ.ร.บ.ขัดกัน ใช่หรือไม่ครับ เพราะโดยข้อเท็จจริงเด็กที่ถูกทอดทิ้งในประเทศไทยอาจไม่มีหลักฐานประจำตัวอะไรสักอย่าง แม้แต่ท.ร.1/1 หรือเอกสารใด ๆ ที่บ่งบอกว่าเกิดในต่างประเทศ

4.กรณีตามตัวอย่างหากเด็กคนนี้ยังไม่มีเลข 13 หลัก เมื่อได้รับการจดทะเบียนเป็นบุตรบุญธรรมเรียบร้อยแล้ว มารดาบุญธรรมจะนำเด็กเข้าสู่ทะเบียนราษฏร และให้ใช้นามสกุลของมารดาบุญธรรมโดยอาศัยช่องทางใด