ชีวิตคนเรามันไม่แน่ไม่นอนจิงๆเหมือนอย่างที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่าทุกสิ่งในโลกล้วนไม่มีอะไรแน่นอนเป็นแน้แท้และผมคิดว่าน้อยคนที่จะมีความจริงใจต่อคนอื่นและมองคนอื่นในมุมมองที่เป็นทางลบไปก่อนที่จะได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขาเพราะคนเราชอบมองแค่ภายนอกและอีกอย่างชอบคิดว่าอายุมากแล้วคนที่อายุน้อยกว่าจะต้องให้ความเคารพและเชื้อฟังเสมอไปแต่ความจริงคนเราก็มีผิดได้กันทุกคนแต่จะมีสักกี่คนที่จะยอมรับว่าตัวเองที่อะไรผิดไปบ้างบางครั้งโดยที่เราไม่ได้คิดถึงคนอื่นเขาการที่คนเราจะหาเพื่อนตายได้นั้นมันอยากยิ่งกว่าอะไรชะอีกแต่เพื่อนกินนะมันหาง่ายโดยสิ้นเชิงชะอีกและอีกไม่เคยคิดหรือสนใจคนอื่นเขาจะเป็นไงบางอย่างคนเราที่ชอบเป็นนะคับคือชอบทำอะไรแล้วเราต้องได้ผลตอบแทนมาให้กับตัวเขถึงเราให้ได้แต่ต้องคิดทำใจไว้ด้วยก็ดีนะคับหรือมีใครคิดว่าไงบ้างป่าวคับที่ผมพูดมานี้บ้างครั้งอาจจะไม่รู้หรืออาจจะไม่ได้สัมผัสกับโลกที่กว้างใบนี้มากพอที่จะได้เรียนรู้อะไรไปกับการที่คนเราเป้นกันอยู่

คำว่าคนแล้วผมคิดว่าไม่มีอะไรราบรื้นแน่นอนจริงใหมคับ