วันเกิดเราเป็นดั่งวันสิ้นลมแม่
                                       เจ็บปวดแท้ดั่งน้ำตาพาจะไหล
                                  สองมือออบโอบอุ้มแกว่งเปล
                                  น้ำนมเลี้ยงอุ้มชูให้เติบใหญ่มา
                                  แม่เปรียบดั่งยารักษายามป่วยไข้
                                  แม่เปรียบดั่งต้นไม้ใหญ่ร่มใบหนา
                                  แม่เปรียบดั่งดวงตะวันส่องแสงมา
                                  แม่เปรียบดั่งผ้าห่มหนาอบอุ่นกาย
                                  เปรียบดั่งพระในบ้านชี้แนะลูก
                                  สถิตย์ถูกอยู่กลางใจไม่ไปไหน
                                  กตัญญูตอนนี้ยังไม่สายไป
                                  ก่อนแม่ไซร้หลับตาไปไม่ลืมเอย ...

สวัสดีค่ะ แวะมาบอกว่า พอลล่ารักแม่ค่ะ

สบายดีไหมคะ คุณพี่