ปี 2531 ได้รู้จัก อ.สมจิต แดนสีแก้ว ปีนั้นอาจารย์พึ่งจบ ป.โท มามาดๆ เป็น อาจารย์มาดเซอร์ ขวัญใจนักศึกษานอกกรอบ เป็นศิษย์สำนักเดียวกัน คือ สำนักศิษย์สะดือ และเรามีผู้ชายในฝันคนเดียวกันคือ สมจุ้ย เจตนาน่าสนุก ชอบอ่านหนังสือเล่มเดียวกันคือ ไปยาลใหญ่ (ฯลฯ) ชอบเที่ยวละไมไปกับชาวเฉลียง คำที่อาจารย์ได้ลิขิตไว้ใน Frienship ที่ตราตรึงใจตลอดคือ "พบกันแล้วจาก เจนหู เจนตา แต่ไม่เคยเจนใจ"

ปีนี้ 2552 มีโอกาสเห็นความสำเร็จของอาจารย์แล้ว ศิษย์ วพด.ขอนแก่น รุ่น 1/48 (พยาบาลรุ่นแรก) ของแสดงความยินดีย้อนหลัง ดีใจด้วยจริงๆ

"ปาเจราจริยา โหนติ คณุตะรานุสาสกา "

ข้าขอประณตน้อมสักการ บูรพคณาจารย์

ผู้กอปรเกิดประโยชน์ศึกษาทั้งผู้ประสาทวิชา อบรมจริยา

แก่ข้า ฯ ในการปัจจุบัน

ข้าขอเคารพอภิวันท์ ระลึกคุณอนันต์ ด้วยใจนิยมบูชา

ขอเดชกตเวทิตา อีกวิริยะพา ปัญญาให้เกิดแตกฉาน

ศึกษาสำเร็จทุกประการ อายุยืนนาน อยู่ในศีลธรรมอันดี

ให้ได้เป็นเกียรติเป็นศรี ประโยชน์ทวี แก่ข้า ฯ และประเทศไทยเทอญ

"ปัญญาวุฒิ กะเรเตเต ทินโนวาเท นะมามิหัง"

จากประธานปกครอง ศิษย์ วพด.ขอนแก่น รุ่น 1 /48