นมัสการค่ะพระคุณท่าน

ไม่ยาวเลยค่ะ..อ่านได้โดยไม่มีเบื่อและอ่านได้สองรอบสามรอบ

อ่านแล้วประทับใจและรู้สึกสำนึกในความมี่น้ำพระทัยของพระองค์ท่าน

ที่ทรงนึกถึงประชาชนก่อนตัวพระองค์ท่านเองเสมอ

น้ำตาฃึมตลอดเวลาที่อ่านแต่หยดแหมะในข้อที่พระองค์ท่านกราบแม่

และร้องไห้..ความรู้สึกของการขาดแม่..พระองค์ท่านทรงร้องไห้

ประชาชนก็ร้องไห้ตามท่านค่ะ...ท่านเจ็บเราเจ็บยิ่งกว่า...

ฃาบฃึ้งที่พระองค์ท่านไม่ใช้ร่มเมื่อทรงเห็นว่าประชาชนที่มาคอยยืนเข้าเฝ้า

เปียก..ท่านทรงรักษากติกาในการทรงแข่งเรือใบ..ฃื่อสัตย์กับตัวเอง

ทั้งยังทรงเป็นตัวอย่างที่ดีในการใช้ชีวิตอย่างพอเพียง..ไม่ฟุ้งเฟ้อ...ทรง

สนใจในทุกรายละเอียดของการดำเนินชีวิตในแต่ละวันในทุกๆเรื่อง

ไม่เคยไม่อ่อนไหวถ้าจะมีมันผู้ใดมาแม้แต่จะคิดทำร้ายจิตใจพระองค์ท่าน

อยากให้มีคนอ่านเยอะๆกับบทความที่ดีมากๆบทความนี้..พวกเขาเหล่านั้น

จะได้มีจิตสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่านและทุกๆพระองค์

ที่ทรงงานหนักเพื่อชาติและประชาชนอย่างไม่ทรงรู้เหน็ดรู้เหนื่อย

พระองค์ท่านทรงเสียสละมากเพียงไหนคนที่กำลังทำร้ายพระองค์ท่านสำนึกบ้างไหม

ไอ้คนหน้าเหลี่ยมไม่เคยรักพระองค์ท่านเลยจึงมักใหญ่ใฝ่สูงสำคัญตนผิด

และอาจเอื้มมิบังควรอย่างยิ่งที่บังอาจมาทำร้ายจิตใจของทุกพระองค์

บทความนี้มาในเวลาที่เหมาะสมเมื่อกำลังมีคนหลงผิดเพราะถูกชักชวนให้

เข้าใจผิดๆ...กรุณาเผยแผ่ให้พวกคนที่ใส่เสื้อสีแดงทั้งหลายรู้สำนึก

และอย่าเห็นแก่เศษเงินหลงผิดทำเพื่อคนคนเดียวที่มีบาปหนาและทำกรรมชั่ว

อยากให้การถวายฎีกาล้มเลิกโดยเร็ว...

ขอบคุณกับบทความดีๆที่กรุณานำมานำเสนอค่ะ