ค่ะ ที่ว่าฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ

แต่กว่าจะผ่านช่วงเวลาที่ฝนกำลังตกไปได้

ต้องเจอกับลบที่แรง

อากาศที่หนาวเหน็บ

ร่างกายที่เปียกและเหนื่อยจนแทบจะไม่มีแรงก้าวต่อไป

บางครั้งอยากจะหยุดพัก หาที่กำบังตัวเองจากสายฝนที่โปรยปรายลงมา

แต่เมื่อมองไปรอบๆกลับพบว่า มีแต่ตัวเรากลับความว่างเปล่าและความมืดมิด

ร่างกายในตอนนี้หมดแรงไปเสียแล้ว

มีแต่พลังใจเท่านั้นที่ยังมิได้หมดไป

พลังนี้คือแรงผลักดันอันมหาศาล

ที่ทำให้เราเดินต่อไป ต่อไป ต่อไป.....

ถึงตอนนี้หนูจะยังไม่เห็นฟ้าที่สดใสหลังฝนตก

แต่หนูก็จะเดินต่อไป เพื่อไปให้ถึงจุดหมายนั้น....