เมื่อเช้าวันศุกร์ที่แล้ว ผมรับชายคนหนึ่งขึ้นรถ จากหน้าสำนักงานของผม ที่อยู่หลังศูนย์ราชการจังหวัด ไปส่งเขาที่ถนนใหญ่

พอลงจากรถเขาบอกผมว่า เขามาตามหาภรรยา ที่หนีเขามา

ทราบข่าวว่ามาขายอาหารที่ศูนย์ราชการกำแพงเพชร  แต่เขาหาไม่เจอ เขาถามผมว่า มีศูนย์ราชการอยู่ที่ไหนอีกบ้างไหม

ผมตอบเขาว่า ศูนย์ราชการก็มีแห่งเดียว 

เขาทำหน้าเศร้า ลูกน้องผมที่นั่งข้างๆ ผม รำพึงขึ้นว่า ฮื้อ....น่าสงสารจัง  

คนเดียวกันกับที่ภรรยาไปหาเห็ดหรือเปล่าครับ ฮ่า ฮ่า