การรณรงค์ให้เด็กเห็นพิษภัยของยาเสพติดเป็นสิ่งดีน่าสนับสนุนคะ
แต่ไม่อยากให้เห็นแบบไฟไหม้ฟางคะ
พอผ่านช่วงนั้นไปก็หายขยันไป

ที่ผ่านๆมาแทบทุกโรงเรียนก็ระดมให้เด็กทำกิจกรรมเช่นที่ณแผ่นดินนำมาเล่าคะ
บ้างก็เพ้นต์ที่กำแพงโรงเรียนมีสีสันถึงพิษภัยของยาเสพติด
มีการให้เด็กวาดผลของการเสพยาสเพติดในทุกข์กริยาที่ต่างกัน
มิใช่วาดเพียงชนิดของยาเสพติดดังภาพที่ปรากฎข้างบน

แต่ผล...
รุ่นแล้วรุ่นเล่าก็ยังมีเด็กนักเรียนเสพอยู่ สังคมรอบๆโรงเรียนยังเสพอยู่

คิดนอกกรอบได้ไหมคะ
พาเด็กไปดูผู้ป่วยที่เสพยาในโรงพยาบาล
พาไปดูผู้ป่วยที่ศูนย์บำบัด
นำผู้เคยเสพมาอธิบายถึงพิษและผลของการเสพ
หรือพาไปเยี่ยมคนเสพและคนขายที่ติดคุกติดตะราง

ทุกอย่างให้เห็นกันชัดๆด้วยตาคะ
มิใช่แค่มาเขียนกันให้สนุกสนานแล้วก็ลืมกันไปในวันพรุ่งนี้นะคะ

ไม่อยากเห็นไฟไหม้ฟางอีกคะ