นมัสการค่ะ

อ่านที่ท่านเสวนากับท่านธรรมฐิต แล้ว ....ต้องรีบเก็บไว้เตือนตนค่ะ

ดังที่ท่านได้ยกสุภาษิตว่า "ชีวิตเหมือนสะพาน อย่าไปสร้างบ้านลงบนนั้น"

อ่านแล้วตระหนักชัดว่า ชีวิตนี้ก็คือ สมมติ ที่เป็นจริงเพียงชั่วขณะค่ะ ตอนแม่ของคนไม่มีรากท่านยังมีชีวิตอยู่ ท่านมักปรารภถึงความตาย ลูกหลานก็ไม่อยากให้ท่านพูดถึง เพราะรักท่านมาก แม่มักหัวเราะแล้วบอกว่า...มีชีวิตอยู่ก็ทำให้ดีที่สุด ตายไปก็จบ หมดไปอีกชาติหนึ่ง ... ไม่มีอะไรหรอก อย่าไปยึดติดเลย...

สาธุค่ะ