ระบบบริการสุขภาพที่พอเพียงอาจมิได้จำกัดอยู่เพียงแค่การทำงานใน โรงพยาบาลอย่างมีคุณภาพและคุ้มค่า        การทำงานป้องกันโรค      และส่งเสริมสุขภาพได้ดี    หรือกระทำโดยบุคลากรทางสาธารณสุขและผู้ที่เกี่ยวข้องเท่านั้น     หากยังต้องเชื่อมโยงไปยังมิติอื่น ๆ ของชุมชน  สังคม  เศรษฐกิจ  วัฒนธรรม  การเมือง  การศึกษา ศาสนา สิ่งแวดล้อม ฯลฯ จึงจะก่อให้เกิดสุขภาวะที่แท้จริงครบทั้ง กาย   จิต ปัญญาและสังคม เพราะหากพร่องแม้เพียงส่วนใดส่วนหนึ่ง  ย่อมส่งผลกระทบถึงสุขภาวะในที่สุด             ด้วยสรรพสิ่งล้วนสัมพันธ์์กัน แม้นเด็ดดอกไม้ยังสะเทือนถึงดวงดาว