เดินทางอีกครั้งเพื่อรัก ชีวิตหนึ่ง เดินทางมา อย่างว่างเปล่า ทุกข์ปนเศร้า รุมล้อม ทุกหย่อมย่าน แม้รอยยิ้ม ฝืดฝืน หมดชื่นบาน ทิ้งความหลัง ที่ร้าวราน มานานปี อยากจะ เดินตามล่า หารักยิ่ง ชีวิตจริง ของคน บนวิถี ทั้งทุกข์สุข นานา ประดามี ซึ่งบ่งชี้ ให้เห็น ความเป็นไป สายลม ผีเสื้อ ดอกไม้ แทนคิดถึง ด้วยสุดซึ้ง เสียงซึงซอ พอใจหาย ผะผิวปาก ความคะนึง มิเสื่อมคลาย ใจสลาย เป็นฉากฉาก ฟากทะเล ลุกขึ้นยืน เงยหน้ามองฟ้ากว้าง ดูเวิ้งว้าง ห่างไกล ใจหักเห ข้ามสิงขร หนักหนา ใจรวนเร ใจพังเพ ท้อถอย อยากหยุดเดิน ขณะที่อ่อนล้า คราโศกทุกข์ เสี้ยวความสุข มีให้ ใช่ห่างเหิน เพียงยิ้มสู้ รู้สร้าง หนทางเดิน มิไกลเกิน ความฝัน ถ้าหมั่นเพียร สิงหา สัตยนนท์ (ขอต่อบท ) จะตามล่า หารัก ให้ใจจบ อาจมิพบเหมือนคำที่ขีดเขียน ท้องทะเลหยั่งลึกนึกอาเจียน เพราะโลกเปลี่ยนหรือฝันนั้นปรวนแปร เกิดเป็นความทั้งดีและทั้งเลว ต่างลงเหวขึ้นสวรรค์กี่ชั้นแต่ ก็ไม่ว่ากันนะรักดูแล ขอเพียงแค่คิดถึง หนึ่งอนันต์