สวัสดีอีกครั้งค่ะ Mr.pC..

ก็ลืมบอกไปค่ะว่าข้อที่ชอบที่สุดคือข้อ 8...อิอิ..

ต้องให้เครดิตกับผู้แปลด้วยค่ะที่แปลจนทำให้ดิฉันเห็นภาพ

และเริ่มคล้อยตามนับจากอ่านบทความนี้..งานแปลเป็นศีลปะ

อย่างหนึ่งที่ต้องใช้ความสามารถเฉพาะตัว..และอารมณ์อันสุนทรีย์..

จานข้าวใบละ 10บาทร้านริมถนนของบ้านดิฉัน..บัดนี้มันดูใกล้เคียง

กับงานกระเบื้องชั้นดีของ..Noritake...เข้าไปทุกทีแล้วค่ะ..อิอิ..

เป็นมุมมองและให้แง่คิดที่มีประโยชน์กับการดำเนินชีวิตได้จริงๆค่ะ

ขอบคุณอีกครั้งนะคะ....