น้องครูอรวรรณ

พี่ปวดร้าวแทนคนไทยดีๆ

พี่ปวดร้าวกับความไม่เสมอภาคทางสังคม

พี่ปวดร้ากับที่คนที่มีฐานะทางสังคมเหนือชาวบ้านรังแกชาวบ้าน

พี่ปวดร้ากับคนที่ปกป้องตนเอง สร้างภาพภพแต่เพียงรูปกาย

พี่ปวดร้าวแทนเด็กน้อยที่ถูกมองว่าเป็นเด็กเลี้ยงแกะ

และสุดท้ายพี่เซ็งตัวเอง

ทำไมต้องมารู้เรื่องแบบนี้

ทำไมเจ้าทุกข์ไม่ร้องเรียน

ทำไมต้องเป็นพี่ที่รับรู้ รู้แล้วช่วยไม่ได้

พี่เข้าใจลางๆว่าทำไมคนดีจึงลุกขึ้นรวมตัวกัน แม้มีเหตุต่างกันและเป็นเป้าหมายต่างกัน  แต่ต่างถูกเอาเปรียบทางความคิด ทางสังคม บางที่พี่อาจต้องหวลไปสู่เวทีม๊อบเพื่อเพิ่มพลังเหมือนอดีตเมื่อ30กว่าปีที่ ผ่านมา บางทีเท่านั้น...กำลังพิจารณาทางออกให้ตัวเอง

นี่มันทุกข์คนอื่น ที่คนอื่นเขาทำกันแท้ๆ

ทำไมพี่ต้องมารับรู้ รับรู้แล้วช่วยเด็กน้อยก็ไม่ได้ อยากลาออกจากครูไปขายเฉาก๊วยจริงๆ

แถมคนเรื่องวิ่งหาคนปกป้อง ปกปิดความชั่วตัวเอง ส่วนคนช่วยปกปิดกลับอ้างว่าปกปิดเพราะกลัวชื่อเสียงของที่ทำกิน มันเซ็งเป็ดเลย

ทำไมพวกเขาไม่อยู่ข้างความถูกต้องกันนี่ 

พวกเขาเลือกหน้าตาจอมปลอม