ขออภัยในวาจาถ้าเชือดเฉือน     เขาผูกเงื่อนดูสง่าสูงราศี

(เรา)ขาดตรึกตรองคุณค่าแห่งวจี     เหมือนสายลมวาดวีมาลีล้อม   

กาลเวลาหยุดชะงักตระหนักสิ้น    หลงลมลิ้นประทินผสมให้กลมกล่อม

กลิ่นเกสรโชยลมจึงดมดอม        แท้เมามอมไม่หลบเร้นคงเข็ญใจ

ไปทาง"ซ้าย"ก็หมายรบบนศพเพื่อน   "ขวา" ก็เปื้อนเลือดคาวคนเข้าปนไหล

อุดมการณ์เขานั้นหรือคืออะไร        ประชาธิไตยหลอกประชาว่างดงาม

เห็นทุกครั้งปี่กลองดังก้องเสียง        ก็ร่ายเรียงทำนองก้องสนาม     
เหมือนทุกครั้งที่ลมแต่งแกว่งไม้งาม   และทุกยามหวั่นไหวก็ใจคน

***ขออภัยนะคะ ถ้าไม่เข้าประเด็น  แต่ก็เค้นออกมาจากใจของความผิดหวัง ของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่สนใจเรื่องการเมืองไม่แพ้ผู้ชาย***