อ.เต็ม  คะ (เห็นรูปนี้ทีไรก็นึกทุกทีว่าทำมั้ย ทำไมอาจารย์เลือกมาใช้ ช่างอ้วนท้วนสูงวัยต่างจากตัวจริงเหลือเกิน)

สำหรับกรณีแบบที่อาจารย์เล่า โอ๋เองก็เคยเจอของจริงเหมือนกันค่ะ เท่าที่เคยทำก็คือรับฟังและถ่ายทอดสิ่งดีๆจากคนหนึ่งไปถึงอีกคนหนึ่ง โดยไม่พยายามขัดแย้งกับสิ่งที่น้องเขาพูด แต่ก็ไม่เออออในสิ่งที่เราไม่เห็นด้วย การที่เขาใช้เราเป็นที่ระบายก็เพราะเขารู้ว่าเราเป็นกลาง (คิดเอาเองนะคะว่าอย่างนั้น) และเขาไม่ได้ต้องการให้เราเลือกข้างหรอก แต่ต้องการมุมมองของเราในเรื่องที่เขาเล่ามากกว่า โอ๋จะพยายามแปลความหมายในส่วนที่เป็นลบให้เป็นบวก (แต่ก็ต้องดูอารมณ์คนพูดด้วยนะคะ เดี๋ยวกลายเป็นกวนประสาทไปซะ บางทีการฟังเฉยๆจะช่วยได้มากกว่า) แต่ที่แน่ๆก็คือ เราแก้ปัญหาความขัดแย้งของคนอื่นไม่ได้หรอกค่ะ (อย่าว่าแต่น้องร่วมโลกเลย ลูกเราเองยังยากเลยค่ะ เขาต้องเคลียร์กันเอง เราให้ได้แต่มุมมองที่เขาอาจจะยังไม่ทันคิดเท่านั้น)

โทรศัพท์ที่ต้องฟังนานๆ โอ๋จะเปิด loud speaker แล้วก็หางานอะไรทำไปด้วยระหว่างฟัง ทำให้เราไม่รู้สึกเสียดายเวลาด้วยค่ะ (เป็นคนอยู่นิ่งๆไม่ได้)