เป็นเรื่องใหม่ที่น่ายินดีมากๆค่ะท่านอาจารย์ ดิฉันขอขออนุญาตเป็นลุกศษย์ปลายแถวท่านอาจารย์นะค่ะ ท่านอาจารย์เป็นบุคคลที่มีความคิดก้าวหน้าและมีคุณประโยชน์ต่อประเทศชาติเป็นอย่างยิ่ง อยากให้บ้านเมืองมีผู้ใหญ่อย่างท่านอาจารย์เยอะๆ ในฐานะที่เป็นคนไทยคนหนึ่งที่ทำงานกับผู้คนในระดับรากหญ้าของสังคม อยู่กับความทุกข์ความสุขของชาวบ้าน เป็นหมออนามัยค่ะอาจารย์ อยากให้มียุทธศาสตร์ของการพัฒนานักวิจัย คือ ยุทธศาสตร์การพัฒนานักวิจัยที่มีหัวใจของความเป็นมนุษย์ ให้มองเห็นคุณค่าและความงดงามในงานที่ศึกษา ให้มองเห็นผู้คนมากกว่าที่จะเห็นเพียงแค่สถิติหรือตัวเลข กราบขออภัยท่านอาจารย์นะค่ะที่บังอาจเสนอความคิด แต่รู้สึกอย่างนั้นจริงๆค่ะ อยากให้พัฒนานักวิจัยที่สามารถเอางานชิ้นนั้นๆตอบโจทย์จริงๆในพื้นที่ได้ ไม่ใช่แค่....เอามาขึ้นหิ้งไว้แล้วอ้างกับใครต่อใครว่านี่คืองานวิจัยยอดเยี่ยมหรือดีเด่น...เป็นทุกขลาภค่ะอาจารย์แต่ดิฉันก็พลาดไปแล้วค่ะ...ส่งประกวด R2R ผลปรากฎว่าได้รางวัลยอดเยี่ยมประเภทปฐมภูมิ(เติมหัวใจให้เบาหวาน;หนองกินเพล อุบลฯค่ะ) ในตอนแรกก็ดีใจเป็นธรรมดาที่มีโอกาสได้เรียนรู้ประสบการณ์ใหม่ๆ...และเป็นโอกาสที่จะสร้างแรงบันดาลใจให้ใครๆอีกหลายคนที่อยากทำงานวิจัย ได้มีกำลังใจว่าคนโนเนมก็มีโอกาสได้เรียนรู้...ถ้าอยากเรียนรู้ แต่ ณ วันนี้ชักเริ่มไม่แน่ใจว่ามาถูกทาง..ต่อไปหลายคนก็จะมาจับจ้องที่งานของเรา..ยอดเยี่ยมตรงไหน..อะไรทำนองนี้ค่ะ...ตอนนี้เหมือนมีอะไรค้ำคอเราอยู่ จริงๆแล้วเราอยากทำไปเรื่อยเงียบๆ.....แต่อยากให้สังคมสาธารณสุขของเรา มองเห็นและมีการวิจัยเป็นวิถีหนึ่งในการทำงาน ไม่ใช่มุ่งแค่ว่ามีตัวเลขเป็นตัวชี้วัด จึงได้เปิดตัวสู่สังเวียน...ซึ่งคนนอกก็มักจะมองทีมเราว่าปฏิเสธนโยบาย แต่ดิฉันกลับแย้งในใจว่า...เราไม่ได้ปฏิเสธนโยบาย แต่เรากำลังแปลงนโยบายให้เป็นปฏิบัติการต่างหากหล่ะ...ดิฉันจึงใช้เวที R2R เพื่อร่วมประกาศนโยบายของตนเอง ท้ายที่สุดนี้ดิฉันใคร่ขออนุญาตท่านอาจารย์เป็นลูกศิษย์ปลายแถวอีกครั้งหนึ่ง เพื่อรับพลังแห่งความดีงามในการร่วมสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้ให้บ้านเรา

ขอกราบขอบพระคุณท่านอาจาร์เป็นอย่างสูง....

เชาวนี คำโฮม สอ.หนองกินเพล