เมื่อก่อนเข้าใจว่าอายตนะภายในนั้นมีหน้ารับอายตนะภายนอกหรืออายตนะภายในเองในกรณีของธัมมารมณ์ ส่วนการรู้นั้นเป็นหน้าที่ของวิญญาณซึ่งก็คือจิตเป็นผู้ทำหน้าที่รู้อารมณ์ แต่ตอนนี้ขะเข้าใจอย่างไรก็ช่างเถิด การที่มีผู้เอาเรื่องอายตนะมาเล่าขานนั้นนับว่าเป็นคุณแห่งความดีแล้ว ขอสาธุด้วยคนนะครับ

เมื่อจิตวิกฤตแล้วก็นับว่าดีเหมือนกัน เพราะวิกฤตเป็นโอกาส เห็นเขาว่ากันอย่างนี้ แสดงว่าในท่ามกลางความสับสนแห่งยุคสมัย อาจเป็นดอกาสแห่งการแสวงหาสติสัมปชัญญะได้เหมือนกัน เข้ามาโดยบังเอิญครับ สวัสดีครับ