เรียนท่านอ.Phoenix

ครูต้อยมาลงทะเบียนเรียนรู้ด้วยค่ะ

• เพราะครูก็เจอปัญหานี้เช่นกัน ทั้งตนเอง และลูกศิษย์ตัวน้อยๆ
• ก็เคยงงว่าจะปลอบอย่างไร
• ก็เคยเศร้าไม่รู้จะนานแค่ไหน
• และเคยตัดใจด้วยเอาใจไปไว้ตรงที่เศร้า ตามให้รู ถามให้ถึงแก่นว่าเศร้าเกิดขึ้นทำไม เกิดตอนไหน นานแค่ไหน ถามไปถามมา ลืมความเศร้าค่ะ
• แต่มีสิ่งหนึ่งที่สลัดตัดไม่ขาดคือสายใยรัก และเก็บไว้ในความทรงจำ เป็นความภาคภูมิใจ นึกถึงทีไรก็เกิดความสุข และร่วมอนุโมทนาบุญกับความรู้สึกนั้นทุกครั้ง
• ขอบคุณค่ะ