ผมเข้าไปคลุกคลีกับคนมุสลิมมากขึ้นในช่วงหลัง ผมวิจารณ์ตรงๆบางท่านก็โกรธ แต่หลายท่านเข้าใจที่ผมพูดเพราะผมชี้ให้เห็นจุดอ่อนที่ทำให้คนทั่วไปไม่เข้าใจมุสลิม เช่น ผมบอกว่า ทำไมจึงสื่อหลักการศาสนาที่ถูกต้องให้ประชาชนเข้าใจล่ะว่าศาสนาอิสลามเป็นศาสนาแห่งความสันติ การไม่สื่อให้เข้าถึงเช่นนี้ย่อมทำให้มุสลิมถูกมองในแง่ความรุนแรง ซึ่งผมว่าผมเสนอแนะอย่างนี้น่าจะเป็นผลดีนะถ้าทำความเข้าใจกับสังคม แต่คำตอบที่ผมได้รับกลับมากลับกลายเป็นเสียงดังแบบไม่ค่อยพอใจว่า "ทำไมคนศาสนาอื่นไม่ถามอย่างนี้ ถ้าถามอย่างนี้ตอบตั้งนานแล้ว" อ้าว..ผมกำลังชี้ให้เห็นจุดด้อยนะ..มาโกรธผมทำไม

เหมือนกับเรื่องศาลชารีอะห์ ท่านอยากให้มีศาลชารีอะห์ ผมไม่ทราบว่าท่านมีอคติอะไรกับผู้พิพากษาในเขตพื้นที่ของท่านหรืออย่างไร ผมถามว่าการชี้ขาดข้อกฎหมายเป็นอำนาจของดะโต๊ะยุติธรรมอยู่แล้วไม่ใช่หรือ ทำไมต้องตั้งศาลชารีอะห์ขึ้นมาอีก จุดประสงค์ของผมต้องการให้คนมุสลิมทราบว่าถ้าท่านต้องการจะตั้งศาลชารีอะห์ท่านจะต้องเตรียมตอบคำถามเหล่านี้กับสังคม แต่ผู้ตอบไม่ได้ฟังคำพูดของผมประโยคนี้หรืออย่างไร ก็ซัดผมเลยว่าคนมุสลิมที่ไหนเขาก็มีศาลชารีอะห์กันทั้งนั้น ทำไมจะตั้งไม่ได้และศาลฟังข้อเท็จจริงผิดๆ ดะโต๊ะก็ต้องว่าไปตามข้อเท็จจริงผิดๆ เอ..ชักจะไปกันใหญ่แล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ผมว่าเขาไม่ควรจะมาตอบคำถามกับสังคม เพราะแทนที่จะตอบแบบวิชาการ ตอบด้วยหลักการสังคมก็จะเข้าใจ

หลังจากนั้นก็มีดะโต๊ะอีกท่านหนึ่งตอบคำถามของผมในแง่วิชาการทำให้เข้าใจง่ายๆ ผมก็เรียนท่านว่าผมได้นำเสนอในที่ประชุมคณะร่างรายงานการแก้ปัญหาสามจังหวัดชายแดนใต้ โดยไปศึกษาจากอินเทอร์เน็ตทราบว่าประเทศต่างๆเขาตั้งศาลชารีอะห์กันแม้ในประเทศอังกฤษเขาก็ตั้งแล้ว ผมก็สนับสนุนให้ตั้งศาลชารีอะห์ แต่ก็ติงว่าควรทำความเข้าใจกับศาลยุติธรรม,กระทรวงยุติธรรม ด้วยเดี๋ยวไม่เข้าใจก็จะกลายเป็นว่าไปแย่งอำนาจศาลยุติธรรมเข้ากฎหมายนี้ก็จะไม่ผ่าน

มาเล่าสู่กันฟังครับ แต่ไม่เครียดครับ อิอิ