เจ้าตัวดำฟ้า คือ นกเขียวคราม Asian Fairy Bluebird ครับ เป็นนกป่าในบ้านเรา ตัวที่เห็นเป็นตัวผู้ ตัวเมียสีฟ้าครามเทาหม่นๆ ตาสีแดง ร้องวิ๊ด วิ๊ด ให้ได้ยินในป่าดิบชื้น หรือดิบแล้ง เขาใหญ่ อาจได้ยินกันมาบ้าง กินผลไม้ แมลงเล็กๆ ก็เอาบ้างเหมือกันถ้าหาได้

ส่วนตัวลายนั้น คุ้นกันดีกับเสียงร้อง และชื่อเสียงอันไม่ค่อยจะดี กาเหว่า หรือดุเหว่านั่นเอง เป็นนกในกลุ่มparasite เหมือนพวกนกคัคคู คือ แข็งขันในการไปไข่ให้คนอื่นฟัก โดยเฉพาะกา เป็นความแยบยลอย่างหนึ่ง เพราะกาเป็นนกที่ฉลาดมาก ทุกคนคงรู้ ไม่เฉพาะในนิทานอีสป ปากแหลมหนา ปรับตัวเก่ง แข็งแรง กินอาหารได้หลากหลาย การเป็นเยี่ยมชนิดนี้จะเป็นภัยกับมันเอง เพราะมันแทบไม่มีตัวการควบคุมในธรรมชาติ จำนวนมันจึงเยอะ ไม่เชื่อไปดูแถวเขาดิน ฟ้าจึงส่งดุเหว่าให้มาคุมประชากร ด้วยการเขี่ยไข่กาทิ้งไปแล้วสวมรอยไปหยอดไข่ไว้แทน ( เจ้าลายๆ นี่แหละครับ ตัวเมีย)

การทำอย่างนี้ โหดร้ายในมุมมองของคน แต่สำหรับนก ผมก็คิดว่า โหดร้ายสำหรับมันเช่นกัน แม่ที่ไม่ได้ฟูมฟักลูก มันน่าเศร้านะครับ ดุเหว่าจึงเสียสละมาก และมันยังช่วยให้อีกาไม่ล้นพื้นที่จนขาดอาหาร ติดเชื้อตายกันหมด เพราะปริมาณถูกควบคุมไว้

ดุเหว่าก็ร้ายพอตัว เพราะกินอาหารได้หลากหลายทั้งแมลงและผลไม้ ไปจนถึงลูกนกในรัง สัตวืเลื้อยคลาน แต่ด้วยพฤติกรรมดังว่า มันจึงมีเปอร์เซนต์รอดของลูก ขึ้นอยู่กับจำนวนกา ที่เขาดิน จึงมีเสียงดุเหว่าดังกังวานเชียว เช่นเดียวกับเสียงอีกา เป็นการครอบครองถิ่นอาศัย ที่ให้ประโยชน์แก่กัน โดยที่คนมองตื้นๆ ว่าเป็นผลร้ายมากกว่า ความยั่งยืน บางทีมันก็มาแบบน่ากลัวเหมือนกันนะเนี่ย

ชักจะยาวไปแล้ว ยังไม่ถึงเป็ดหลับเลย

สภาพที่เห็น น่าสงสารมากกว่านะครับ เพราะในนั้น ไม่ใช่ที่ที่มันจะหลับได้ดี เพราะมันห่างน้ำ มันต้องทำตัวให้นิ่งที่สุดเพื่อลดอัตราเมตาบอลิซึ่ม พื้นที่แบบนั้น ไม่ใช่ถิ่นที่เป็ดมัลลาร์ด หัวเขียวควรจะมาอยู่ มันจึงพยายามหลับในตำแหน่งที่พอจะไม่ร้อนไป รวมทั้งนกกระทุงด้วย แต่เชือว่าทั้งกระทุง และเป็ดที่เห็นนั้นเป็นชนิดที่breed ในกรงไม่ใช่ธรรมชาติ

ซึ่งที่พูดอย่างนี้มีนัยยะอื่นอีกพอสมควร แต่มันชักจะยาว แล้วโม้เกินเหตุไปแล้ว

ถ้าได้เห็นพวกมันหลับในธรรมชาติ แบบนกป่าจริงๆ

ชื่นตากว่านี้มากครับ

หวัดดีครับอาจารย์

จ๋อ