อ่านที่อ.บันทึก และอ่านที่ท่านก้ามกุ้งเม้นท์มา

ครูต้อยมองเห็นเจตนาดีของทั้งสองท่าน

โดยเฉพาะของท่านก้ามกุ้งนั้นเป็นเช่นนั้นจริงๆ

 และของท่านอ.เชาว์ ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

ปัญหาจึงอยู๋ที่ทำอย่างไรเราจะช่วยครูดีให้ดียิ่งๆขึ้นอย่างมีความสุข สงบ

และทำอย่างไร เราจะทำให้สังคมครูมีความเป็นอยู๋ที่สุขสงบ

ไม่ต้องทุกข์ทรมานกับสิ่งที่เผชิญ

ให้ครูได้สอนได้ทำงานของครูอย่างเต็มศักยภาพความเป็นครู ไม่ถูกบั่นทอน ครูดีมีมากมายจริงๆ แต่เราถูกเหลือบบดบัง และบั่นทอน จนครูดีแทบหมดกำลังใจ

ขอบคุณข้อคิดและบันทึกดีๆนี้ให้เป็นเครื่องเตือนสติสอนใจค่ะ