สวัสดีค่ะน้องปลายฟ้า คิดถึงค่ะ  อ่านบันทึกนี้แล้ว พี่อิงคิดถึงสมัยอยู่ที่กรุงเทพฯ  โดดเดี่ยวเดียวดาย  ช่วงที่กำลังเดินจากปากซอยเข้าห้องพัก  เพลงนี้ดังมาพอดี อื้อฮือ  น้ำตาไหลกลางสายฝนโดยไม่รู้ตัวเลยค่ะ  จากนั้นเพลงนี้ก็กลายเป็นเพลงที่มักจะ ฮัม ออกจากปากครูอิง ในสถานการณ์ที่กำลังรอรถเมล์ ขอบคุณน้องปลายฟ้ามากที่ทำให้ครูอิงได้ย้อนคิถึงอดึต ทำให้เชื่อมโยภาพต่าง ๆ ในอดีตได้อีกมากมายเลยค่ะ