บันทึกนี้ อ่านเอาความรู้มาจากหนังสือ ได้ความรู้ที่เกี่ยวกับ พลังแห่งการให้อภัย ทั้งให้อภัยต่อตัวเราและผู้อื่น พลังแห่งการแผ่เมตตา พลังความรักที่เผื่อแผ่ออกไปไร้ข้อจำกัด เมื่อได้ใช้ในเวลาที่พอดี พอเหมาะ เพื่อนร่วมโลกหนึ่งคนมีความเข้าใจ(รู้) ยิ้มแย้มกลับออกไปจากคลินิกเราได้ เราเกิดความปิติ ยินดีไปกับเขา บางคนไม่เปิดใจรับ อย่างไรก็ไม่เกิดการเรียนรู้ ได้ความคิดประการหนึ่งว่า ความเหลื่อมล้ำจากความรู้ เกิดจากการเปิดใจ หรือ ไม่เปิดใจ ยอมรับฟัง รับไปคิด รับไปไตร่ตรอง จึงจะเกิดกระบวนการเรียนรู้ค่ะ