• กราบนมัสการท่าน เตวิชโช ด้วยความเคารพ
  • เป็นข้อคิดข้อเขียนที่ตรงใจมากค่ะ
  • อ่านแล้ว พิจารณาแล้ว หลายข้อก็เคยปฏิบัติมา
  • นับเป็นบาปอย่างมหันต์
  • แต่ก็แอบอภัยให้ตัวเอง เพราะการกระทำนั้นไม่ได้ถาวร และไม่ได้เป็นประจำ
  • และหยุดมานานเกือบครึ่งชีวิตแล้ว
  • คนเราก็เป็นเช่นนี้นะคะ พยายามที่จะมองผ่านความไม่ดีของตัวเอง
  • บันทึกของท่านเปิดทางสว่างได้มากทีเดียว
  • ขออนุญาตนำไปเป็นการเตือนอนุสติแก่นักเรียนที่สอนนะคะ
  • ครูวรางค์ภรณ์สอนนักเรียนระดับม.1-ม.3
  • กำลังวัยรุ่น การได้รับการสั่งสอนในทางที่ถูกที่ควร จำเป็นอย่างยิ่ง
  • และถ้ามีคำสอนที่เป็นถ้อยคำโดนใจเช่นบันทึกของท่านเช่นนี้
  • คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์เป็นอย่างยิ่ง
  • กราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงค่ะ