ผมคิดว่า..ตราบที่อยู่ๆจะเกณฑ์คนมานั่งห้องประชุมแล้วให้ทำ Dialogue

คงได้ผลยากครับ เพราะไม่ได้อยู่บนพื้นฐานของความ"อยาก" แต่ดูเหมือนจะเป็นการ"ยัดเยียด"มากเกินไป

อีกอย่างบรรยากาศไม่เหมาะที่จะ Dialogue ด้วยนะครับ อาทิ

-ความอึกทึกในห้องประชุมและวงข้างๆ

-ความคุ้นเคยของเพื่อนร่วมวง (ไม่คุ้นเคยกัน..คุยกันธรรมดายังไม่ค่อย..)

-หลายท่านไม่ทราบว่า Dialogue คืออะไร กติการมายาทเป็นอย่างไร

พึ่งรู้คร่าวๆกันวันนั้น

(สมมุติว่าผมรู้วิธีขับเครื่องบิน แต่ไม่เคยขับมาก่อน

คงไม่คาดหวังว่าผมจะนำเครื่องขึ้นบินในครั้งแรก..)

(และสมมุติว่า เราแอบคาดหวังอะไรกับมันบ้าง ควรหวังกับกลุ่มคนที่เคยฝึกฝนมาแล้วพอสมควร..)

แก่นแท้" หรือ "จิตวิญญาณ" ของวง Dialogue อยู่ตรงไหน ??

นี่ก็เป็นปัญหาหนึ่งของเหล่า KFC (KI)(อย่างผม)ที่ไม่กล้าหยิบเอาไปใช้สักที

เหมือนเราจะไปบอกคนว่า...สูเจ้าเอ๋ย การบรรลุอรหันต์นี่ประเสริฐสุดนะ

แต่ตนเองก็ไม่เคยบรรลุหรือไม่ใช่อรหันต์...ไม่รู้จะนำทางอย่างไร...