โอ๋ๆๆๆ  พี่ศิลามาแบบนี้แล้วหนูก็เขียนต่อไม่ได้สิคะ....

บางทีสิ่งที่เราขาดหาย ก็คือสิ่งธรรมดาที่สุดที่มองข้ามไปค่ะ "เสียงเพลง" กล่อมใจค่ะ

ทุกครั้งที่หนูไปอ่านบันทึกของพี่ศิลา  ทั้งทิ้งรอยไว้และไม่ทิ้งรอยไว้  หนูรู้สึกว่าหนูได้ซึมซับการมองโลกในแง่ดี และ ความเป็นคนอารมณ์เย็นไว้โดยไม่รู้ตัว....ไปต่อไม่ได้แล้วค่ะ

จบง่ายๆเลยนะคะ...

     ฝากเพลงนี้ให้พี่ฟังก่อนนอนค่ะ...

อยู่ใกล้ไกลวันใดที่เธอได้ยิน
บทเพลงนี้ส่งความหวังดีมาด้วย

อยู่ใกล้ไกลวันใดที่เธอได้ยิน
อย่าสิ้นหวังอย่าสิ้นกำลังใจ

       ^__^