มาให้กำลังใจค่ะ และขอยืนยันว่า ภาวะที่พบนั้นเป็นธรรมชาติของคนเป็นแม่ใหม่ค่ะ

แต่วิธีช่วยง่ายๆก็คือ แบ่งภาคให้ได้ค่ะ (ใช้เวลาไม่มาก แต่ต้องหัดค่ะ) เวลาอยู่กับลูก ต้องคิดแทนลูก อย่าเป็นตัวเรา ถ้าเราลดตัวเราลงเป็นเขา ตอบสนองเฉพาะสิ่งที่เขาต้องการ คิดแทนว่า เขาจะไม่ เราก็เปลี่ยนเป็นทำสิ่งที่เขาจะ OK เสียก่อน จะเป็นการช่วยลูกให้มองโลกในแง่ดีค่ะ เริ่มจากบวก บอกสิ่งที่อยากให้ลูกทำ อย่าใช้ลบ ถ้าไม่จำเป็น (จริงๆก็ไม่มีอะไรจำเป็นเลยนะคะ) เด็กยิ่งเล็กยิ่งโลกเล็กค่ะ เราคิดแทนเขา มองจุดเล็กๆจะเข้าใจและเข้าถึงเขาได้แน่นอนค่ะ

เอาใจช่วยนะคะ ไม่มีใครเข้าใจลูกเรามากไปกว่าเรา เริ่มตั้งแต่วินาทีนี้ได้เลยค่ะ