เจริญพรคุณโยมขำ (5 5 5)

มีนักปรัชญาอินเดียร่วมสมัยคนหนึ่ง (จำชื่อไม่ได้) เค้าอธิบายว่า โลกนี้มีสิ่งรู้และสิ่งไม่รู้ ทั้งสิ่งรู้และสิ่งไม่รู้นี้แหละได้แก่ ความจริง...

สิ่งรู้แล้วนะมีน้อย ส่วนสิ่งที่ยังไม่รู้มีมาก ...

เค้าเปรียบเทียบไว้ว่า สิ่งไม่รู้ที่ว่ามีมากนั้นคล้ายๆ กับก้อนหินขนาดใหญ่ ส่วนสิ่งรู้ซึ่งมีน้อยก็คล้ายๆ สะเก็ดหินที่แตกออกมาจากหินก้อนใหญ่...ทำนองนี้แหละ จ้า

...ประเด็นต่อมา มิอาจทราบได้ว่ามวลมนุษยชาติจะเรียนรู้ไปเพื่อสิ่งใดเหมือนกัน 5 5 5

...ประเด็นสุดท้าย ที่ว่ามีความสำคัญกับชีวิตมากน้อยแค่ไหน ? ก็คงจะสำคัญมากบ้างน้อยบ้าง 5 5 5

ปล. วันนี้ ไปสอนหนังสือมา สอนตรรกศาสตร์กับอภิธรรมปิฏกสองวิชา เมื่อคืนก็นอนตีห้า รู้สึกเหนื่อยครับคุณโยม 5 5 5