สวัสดีครับท่านอาจารย์
กมลวัลย์
..แต่ก็เข้าใจว่าคนเราทำมาต่างกัน แต่ละคนมีกรรมเป็นของตนเอง ไม่มีใครช่วยใครได้อย่างแท้จริง มีแต่ัตัวของตัวเองแต่ละคนเท่านั้น
...
..อ่านแล้วเกิดความรู้สึกกระทบไปในใจของเราแบบบอกไม่ถูกครับ
..เป็นจริงดังนั้น...
..เหมือนอะไรหล่นไปจากจิตของเรา เหมือนตัวตนถูกกระแทกด้วจสัจธรรม...
...มันหดหู่ที่สุดครับ ที่กรรมแต่ละคนแตกต่างกัน
...และไม่มีใครช่วยเราได้เลย...แม้จะมีวัตถุทางโลก สบายทางโลกมากมาย...แต่ก็มิได้นำพาโอกาสดีงามนั้นเข้าสู่ภายใน...
...เป็นการตอกย้ำเรื่องตนเป็นที่พึ่งของตนมากครับ..