ความเห็น


สวัสดีค่ะ...อาจารย์วิบุล

กะปุ๋มเข้ามาอ่าน พร้อมฟังและคิดตามค่ะ... และเกิดคำถามหนึ่งปรากฏต่อตนเองว่า...มันจะคล้ายกับเรื่องเก่ามาคุยในวงเล่าใหม่ไหม?

หากย้อนยุคไปเมื่อเกือบสิบกว่าปีที่ IT ยังไม่ได้เฟื่องฟู...โอกาสหรือแหล่งแห่งการเรียนรู้จะเฟื่องฟูในรูปแบบของสื่อและนวัตกรรมแบบหนึ่ง และก็มีการแพร่ของสื่อและนวัตกรรมนั้นมาก คล้ายกับ IT เป็นนวัตกรรมในยุคนี้...แล้วเราก็พบกับความล้มเหลวของการเข้าถึงความรู้นั้นเช่นกัน

ดังจะเป็นสภาพสะท้อนทั้งโลกเลยก็ว่าได้... ดั่งเช่น ขอยกตัวอย่างเรื่องการรณรงค์และให้โอกาสความรู้ทางด้านสุขภาพสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน หรือโรคเรื้อรังอื่นๆ มีสื่อและนวัตกรรมอย่างมากมายที่ถูกสรรค์สร้างออกมาเพื่อให้ผู้ป่วยและประชาชนได้เข้าถึงความรู้นั้น แต่...ความจริงแล้ว ...ปรากฏการณฺในปัจจุบันนี้สะท้อนให้เห็นแล้วว่าเกิดเป็นความล้มเหลวของการแพร่ขยายความรู้นั้น ผู้ป่วยด้วยโรคเรื้อรังไม่สามารถดูแลตนเองและป้องกันตนเองไม่ให้เกิดภาวะแทรกซ้อนได้... (นั่นน่ะหมายถึงเกิดการเข้าถึงความรู้แบบเทียมในอดีต ภาพจึงสะท้อนออกในปัจจุบัน)

คำถาม...จริงๆ แล้ว "จุดบอด/จุดอ่อน" คือ อยู่ตรงไหน ? อยู่ตรงที่ผู้คนเข้าไม่ถึงโอกาสแห่งการได้รู้นั้นจริงหรือ? ทั้งๆ ที่มีการแพร่ขยายสื่อและนวัตกรรมที่ถูกผลิตออกมามากมาย...และก็เช่นเดียวกัน หากเราส่งเสริมให้เกิดตัวแปรต่างๆ ตามที่อยู่หลังเครื่องหมายเท่ากับนั้น...จะเกิดประโยชน์จริงๆ ไหม? เป็นเรื่องที่ท้าทายและน่าสนใจหาคำตอบนะคะอาจารย์ หรือว่าน่าจะมีตัวแปร x... หรือ y... อื่นเพิ่มเข้ามาอีกอันเป็นตัวแปรที่ซ่อนรูปอยู่แล้วเราอาจคาดไม่ถึงได้...

คิดๆๆ คิดเล่นๆ กับตนเอง...ค่ะ...คิดออกมาเป็นภาพอักษร...น่ะค่ะ... :)

ด้วยความนับถือค่ะ

(^___^)

(พอดีเป็นประเด็นที่สอดคล้องกับเรื่องที่กำลังทำวิจัยอยู่ค่ะ... "การออกแบบสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ต่อการสร้างความรู้ของบุคคล" ก็เลยขออนุญาตมาแลกเปลี่ยนด้วยค่ะ)

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี