โน่นนกน้อยนอนนิ่งเหนือหนองน้ำ

ยามเย็นย่ำหยอกยั่วเย้าไร้เศร้าหมอง

กระยางพรอดกระตั้วพร่ำร่ำทำนอง

มาเมียงมองไม่เหมือนนกเลยอกเรา

(เหงานิด ๆ กลอนเลยออกเหงา ๆ อย่าถือสานะเจ้าคะ)