มองตามภาพอาจเห็นว่าน่ารื่นรมณ์ แต่วัดแคบ อยู่กลางเมือง และอีกสองด้านของวัดก็เป็นบ้านของญาติโยม จึงไม่ค่อยเป็นส่วนตัวนัก...
นี้. ยังไม่พาดพิงถึงสภาพสังคมภายในวัด...
...........
จริงอยู่ว่าต้นไม้ก็มีส่วนสำคัญ แต่คิดว่าสังคมภายในวัดและท้องถิ่นแถวนั้นสำคัญกว่า ส่วนใจของเราสำคัญที่สุด...
อาตมาคงจะบวชมานานเกินไป และอยู่มาหลายที่ ทำให้รู้สึกว่าต้นไม้มีส่วนสำคัญด้านจิตใจน้อย หรืออาจเป็นเพราะต้นไม้มีอยู่ทั่วไปในวัดต่างๆ ที่เคยอยู่มา เพียงแต่มากบ้างน้อยบ้างเท่านั้น...
............
ต้นมิกกี้เม้าท์ เมื่อก่อนก็อยู่ในกระถางหน้ากุฏิ พอโตขึ้นมาจึงเอาไปลงดิน... ต่อมามีการปลูกดาหลาและเฟิร์น เมื่อทั้งสองกลายเป็นกอใหญ่ก็ครอบงำมิกกี้เม้าท์ ทำให้มองต้นไม่เห็น บังเอิญเห็นยอดและดอกโผล่ออกมาจึงลองถ่ายภาพเล็กๆ
มิกกี้เม้าท์ เมล็ดหล่นตามพื้นมีต้นอ่อนเกิดขึ้นเรื่อย และปลูกง่าย ญาติโยมที่ผ่านมา นำต้นอ่อนไปปลูกก็หลายราย....
...........
เจริญพรทั้งสามท่าน