สวัสดีค่ะคุณหมอเล็ก

พี่แอมป์ขออนุญาตตะลึงสิบห้าวิก่อนนะคะ   ภาพข้างบนนี่ คุณหมอเล็กวาดเองเลยเหรอคะ !!!...

... แถมยังเป็นนักกลอนมือรางวัลอีกต่างหาก ....

 คุณหมอเล็กเป็นผู้ที่ใช้สมองทั้งสองซีกได้อย่างสมดุลจริงๆนะคะ  สงสัยว่าลูกภูจะได้รับลักษณะพิเศษเช่นนี้มาจากคุณแม่ด้วย  เพราะทราบว่ามีพรสวรรค์หลายประการอยู่  : )  

โอ้..ขอไฟล์เลยเหรอคะ  งั้นพี่ขอตกใจเอ๊ยดีใจต่ออีกสิบห้าวิ  จะได้รวมเป็นสามสิบวิพอดี   อิๆๆๆๆ   : )   : )

เรื่องขอไฟล์นี่นอกจากไม่กลัวแล้วก็ขอบอกอย่างชอบใจว่าพี่ก็กำลังจัดการกับไฟล์ทั้งหมดอยู่เหมือนกันค่ะ  เพราะหลังจากโพสต์ใน G2K แล้วพี่แอมป์ก็ไม่ได้เซฟไว้ในเครื่องอีกเลย  แล้วบางทีก็เข้าไปแปะเนื้อหาเพิ่ม  คือG2Kกลายเป็น My Documents Online ไปแล้ว  จนวันหนึ่งมหาชลาลัยเริ่มบังคับเอ๊ยทวงเอ่อคือสนับสนุนให้ทำผลงานวิชาการ  พี่เกรงว่าจะถูกดุ  ก็เลยจะก๊อปปี้เรื่องการรู้เท่าทันการสื่อสารมาเย็บชุดนำเสนอให้ท่านดู ว่าพี่ได้พยายามเขียนอะไรต่อมิอะไรไปตั้งยืดยาว  ..เพียงแต่มันไม่เป็นวิชาการเท่านั้น

ตอนนี้พี่แอมป์กำลังหัวฟูกับงานด่วนที่เข้ามา(แบบไม่อยู่ในแผนวงเล็บเช่นเคย) เลยไม่ได้ตามเก็บไฟล์ให้ครบสักทีและไม่ได้เขียนเพิ่มใหม่ด้วย   คุณหมอเล็กจุดประกายอย่างนี้ดีจังค่ะ  พี่แอมป์จะรีบรวบรวมให้ครบโดยไว ครบเมื่อไหร่จะส่งไปให้ทันทีนะคะ

และอยากบอกอีกทีว่ารู้สึกเป็นเกียรติอย่างสูงที่คุณหมอเล็กให้ความสนใจแถมด้วยความทึ่งแบบนึกไม่ถึงที่คุณหมอเล็กคอมเม้นต์อย่างคนที่"เห็น"เรื่องของจิตใจจริงๆ   จะว่าไปแล้วคุณหมอเล็กมองเห็นอะไรลึกซึ้งกว่าที่พี่แอมป์คิดมากนักค่ะ

ขอบคุณมากๆนะคะสำหรับรูป"ไม้ใหญ่" ที่ให้อารมณ์มาก ลายเส้นก็น่าชมโขอยู่แล้วเพราะไม่ได้วาดง่ายๆ  แถมลูกภูยังสอนคุณแม่ให้ใช้โปรแกรมเพ้นท์แบบมือโปรอีกต่างหาก  ทำให้พี่คิดถึงประโยคนี้นะคะ  

"ทุกคนในโลกนี้เป็นครูของเราได้" 

จำไม่ได้ว่าใครพูดไว้  แต่ชอบจังค่ะ  : )