นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "ได้ครับท่าน ทันครับผม เหมาะสมครับเจ้านาย" คือวิถีการทำงานของประชากรส่วนใหญ่ในหน่วยงานต่าง ๆ ของสยามประเทศ คือไม่สั่งไม่ทำ พอเวลาสั่งก็ไม่ทำอ้างว่าทำไม่ไดทำไม่เป็น ไม่รู้เรื่อง ยังไม่ได้trainในเรื่องนี้ ฯลฯ ๆๆๆๆๆ

    อุปมาเสมือนดั่งเล่นฟุตบอลล์แล้วไม่วิ่งหาลูก รอลูก รอคนใส่พานมาให้ มิหนำซ้ำพอได้ลูกแล้วแทนที่จะยิง กลับเตะโด่งส่งกลับยังผู้รักษาประตู (55555)

    ชนเผ่านี้มีความอยากเป็นสรณะ อยากได้ อยากทำ อยากเป็น หากตัดคำว่าอยากออกก็จะเหลือคำว่า "ได้ทำเป็น" แค่นี้แหละ KM ไม่ต้องรอนโยบายก็ทำได้ ง่ายนิดเดียว