คุณaddคะ

เห็นด้วยอย่างที่สุดค่ะ.....ไม่ใช่ว่าเราจะไม่รักไม่อาลัย...สุดรักสุดอาลัย..แต่สู้เราเข้มแข็งยืนขึ้นมาอย่างมั่นคงสดชื่นพร้อมจะต่อสู้โลกกว้างต่อไป..แม่คงจะดีใจกว่าที่เรามัวแต่เศร้า เหงา ร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือด งานการไม่เป็นอันทำเพราะเศร้าอยู่อย่างนั้น...

เวลาจะเป็นเครื่องดูแลและเยียวยาจิตใจเราได้ดีที่สุดค่ะ

ตอนแม่ของคนไม่มีรากเสียนั้น เรานอนอยู่ด้วยกัน ท่านหลับไปเฉย ๆ ค่ะ ใจจะขาดเสียให้ได้ กินไม่ได้นอนไม่หลับ 3 เดือนเต็มค่ะ เศร้า คิดถึงเสียจน...ถามตัวเองว่า...จะเป็นเช่นนี้อีกนานแค่ไหน ... โชคดีที่มีพี่ ๆ หลาน ๆ และเพื่อน ๆ ที่ดีมาก ๆ ค่ะ ...จึงได้สติ

แม้ว่า..ความรัก อาลัย ระลึกถึงท่านนั้น ไม่ห่างหายไปกับกาลเวลา แต่เวลาก็จะช่วยให้เราระลึกและตระหนักถึงความจริงของชีวิตมนุษย์ที่ล้วนต้อง เกิด แก่ เจ็บ ตาย ค่ะ ....

คนไม่มีรากเชื่อว่า เมื่อเราเป็นสายเลือดของท่าน สิ่งที่เราคิด พูด ทำย่อมส่งผลถึงท่าน ... เราเพียงระลึกถึงท่าน ยิ้ม และทำสิ่งที่ดี ๆ ตามคำที่ท่านสั่งสอน เพื่ออุทิศให้ท่าน ... ท่านจะได้มีความสุขค่ะ

เข้มแข็งนะคะ เชื่อมั่นในคุณaddค่ะ

(^___^)