ปริยัติ ปฏิบัติ และปฏิเวธ หากคนทำงานทำได้ดังสามอย่าง สวรรค์อยู่ไม่ไกล ปริยัติเรียนรู้ รู้ให้จริงแล้วนำไปทดลองว่าไอ้ที่รู้หนะ รู้ถึงแก่นจริงๆเพียงไร เพิ่มเติมเรียนรู แล้วนำไปปฏฺบัติ เวลาปฏิบัติก็จะมีมารให้เราต่อสูหลากหลาย ผ่านมารได้ด้วยการนำความรู้มาแก้ มาจับมารต้มซะให้เข็ด หากแพ้มารก็ต้องกลับไปปฏิยัติใหม่ เรียนรู้ทฤษฎีใหม่ ปิบัติใหม่ พอสองอย่างหายตึงใจสบายก็ฝึกปฏิเวธ ไม่ฝึกได้ไง เรื่องจิตนี่จะว่ยากก็ยาก จะว่าง่ายก็ยังไม่เคยง่าย อิอิ พยายามอยู๋ค่ะ

งานเกิดจากงาน ได้ทำความดี แม้นายไม่ชอบไม่ว่าขอให้งานเกิดเด็กได้ประโยชน์ ได้สุขนะคะ

ชอบค่ะ เพราะอธิบายจากการได้ปฏิบัติมาแล้วและพบอุปสรรคอย่างไรบ้าง ความสัมพันธ์ของสามเรื่องเหมือนพวงมาลัยงามเพราะเป็นวงคล้องคอ ไม่มีอะไรเกิดก่อนกันค่ะ ควรมีพร้อมกันทั้งสามประการ คุณค่าคือการสร้างให้เกิดแก่ตัวเรา

สำหรับคำพิมพ์ผิด ศิลาไม่ได้ใส่ใจ เพราะเข้าใจความหมายมากกว่าตัวอักษรค่ะ เชื่อว่าผู้อ่านท่านอื่นก็คงคิดอย่างเดียวกัน อีกอย่าง ผิดแล้วก็แล้วไป ถ้าคิดถึงสิ่งที่ผิดก็จะผิดไม่รู้จบ เป็นคำกล่าวของหลวงพ่อปราโมทย์ค่ะ แต่ท่านก็ย้ำนะคะ ไม่ใช่คิดอย่างนี้ แล้วทำผิดซ้ำๆ ไม่คิดแก้ไข คนละเรื่องกัน พี่ครูต้อยเป็นคุณครูที่งามพร้อมภายใน สำคัญตรงนี้มาก ๆ แล้วค่ะ ว่าแล้วอยากเจอตัวจะได้ไหว้พร้อมน้ำชาหนึ่งจอก

ขอบพระคุณสำหรับข้อคิดที่มีคุณค่าจะระลึกไว้ค่ะ