การยอมรับในตนเอง....ถือว่าเป็นหนึ่ง

การยอมรับในผู้อื่น.....ก็ถือว่าไม่เป็นรองใคร

เมื่อเข้าใจตนเองได้....การเข้าใจผู้อื่นก็ไม่ใช่เรื่องยาก

 

 เปิดประตู...ให้กันและกัน....เหมือนการเปิดรับเพื่อน

วันไหน...ประตูปิด...เพื่อนก็จะเคาะ...เพราะไม่เห็น

เฉกเช่นกัน ....เพราะการปิดประตู...นั้นอาจหมายถึงการไม่ยอมรับตัวเอง เมื่อไม่ยอมรับตัวเอง...ก็หมดโอกาสที่จะได้เห็นเพื่อน

ประตูแห่งกัลยาณมิตร รออยู่ ...รู้จักเปิด.. เสมือนหนึ่งรู้จักรับ เลือกที่จะรับ...เลือกที่จะปฏิเสธ...ได้เพราะได้เรียนรู้ว่า

การเข้มงวดต่อตัวเอง ....เป็นเช่นไร

ผ่อนปรนต่อผู้อื่น ....เป็นอย่างไร

และเข้าใจใน...ตนเอง จีงทำให้ยอมรับผู้อื่น

                      ขอบคุณ มากครับ