ดิฉันเคยเสียลูกค่ะ ทำให้ดิฉันแย่มากไปพักใหญ่ต้องกินยาจิตเวชจากภาวะซึมเศร้าอยู่6เดือน มันเป็นปัจจัตตังจริงๆ ไม่เกิดกับตนเองจะไม่รู้ซึ้งหรอกค่ะว่าความรู้สึกนั้นมันหนักหนาสากรรจฉ์แค่ไหน ถ้าเป็นไปตามสภาพของใบไม้เหลืองแล้วต้องหล่นยังพอทำใจนะคะ มันยากมากเลยลูกที่เราดูแลประคบประหงมนอนกอดกันทุกคืน หลับคาอกแม่ทุกวัน ดิฉันยังคิดถึงลูกเสมอนะคะ แล้วน้ำตาก็ร่วงเหมือนเดิม ใครจะเข้าใจ