เอามาขายอีกรอบ..อิๆ

๐ เรือจ้างน้อยลอยลำ..พายจ้ำจ้วง

แต่ละช่วงจังหวะ..น้ำชะเชี่ยว

เห็นเธอวาด..พายค้ำ..เรือลำเรียว

อยู่กลางสายชลเปลี่ยว..อย่างเดียวดาย

๐ เช่น..อรุณระยับยวงด้วยช่วงแสง

ทาบหล้าแหล่งให้พิสุทธิ์..เห็นจุดหมาย

เมื่อใจหนึ่งมุ่งอยู่..ไม่รู้วาย

จักจ้วงพายพาคน..ข้ามพ้นน้ำ

๐ ปีแล้ว..และปีเล่า..ที่เจ้าเป็น

ผ่านร้อยเข็ญ..พันโศกแห่งโลกต่ำ

ด้วยจิตที่สำนึก..งามลึกล้ำ

ค่อยค่อยจ้ำเรือน้อย..ล่องลอยไป

๐ ละเที่ยวพาย..ละเที่ยวผ่าน..ฝ่าธารเชี่ยว

ค่อยค่อยเคี่ยวกรำสอน..อาทรให้-

ลูกศิษย์น้อยคล้อยหลัง..สู่ฝั่งไกล

ผ่านน้ำไหล..ชะเชี่ยว..ด้วยเรี่ยวแรง

๐ คือเรือน้อยลอยผ่านสายธารไหล

ด้วยจิตใจครูสาวผู้กร้าวแกร่ง

ที่จะคอยคัดท้าย-วาดพาย..ทะแยง

พาหัวเรือทิ่มแทง..สู้แรงน้ำ

๐ ทอดทิ้งตัวตนอยู่..เพื่อผู้อื่น

ท่ามกระแสลมตื่น..เสียงคลื่นคร่ำ-

ครวญระดมห่มห้อม..อยู่ล้อมลำ-

เรือน้อยราวจะคว่ำ..จมลำเรือ

๐ ภาพเด็กน้อยจำพราก..พ้นฟากฝั่ง

มือเรียววาดพายยัง..อีกฝั่งเพื่อ –

รับส่งอีกทุกรุ่น..ช่วยจุนเจือ-

ภาพงดงามให้หลงเหลือ...ในแผ่นดิน..!