สวัสดีอีกรอบนะครับ ท่านอาจารย์ทุกท่าน และกัลยาณมิตรทั้งมวล

ผมเคยสนทนาถามตอบกับตัวเองเล่นๆ นะครับว่า...

จริงอยู่...การพัฒนาไปจนถึงขั้นไร้ซึ่งอัตตาตัวตนนั้น อาจดูเหมือนเป็นปลายทางอันเป็นอุดมคติของการพัฒนามนุษย์ ซึ่งต้องยอมรับว่ามีคนไม่มากนักที่ไปถึงจุดที่ว่าได้ 

และจากเท่าที่ทราบมาหลายๆ ท่าน เมื่อไปถึงจุดนั้นแล้ว ก็ไม่สามารถดำรงอยู่ได้ในโลกที่เต็มไปด้วยภาระอันหนักอึ้งของปุถุชน

การพัฒนามนุษย์ (เพื่อกิจการทางโลก) ในความเชื่อของผม
จึงไม่น่าจะมุ่งพัฒนาไปจนสุดทาง
ผมคิดว่าน่าจะรักษาเจ้า "อัตตา"
ให้มีอยู่บ้าง แต่อาจจะต้องควบคุม
มิให้ใหญ่เกินไปจนไม่เห็นหัวใคร
และทำงานกับคนอื่นไม่ได้
เพราะเห็นใครก็ดีไม่เท่าตัวเอง

ที่ทำงานผม เคยพยายามคิดกันมาก
เรื่องพยายามส่งเสริมให้เกิด
ชุมชนแนวปฏิบัติ (CoP)
แต่ก็ยังไม่สำเร็จครับ

ผมเคยครุ่นคิดหาคำตอบอยู่นาน
จนกระทั่งมาเห็นอะไรลางๆ ใน G2K

ถึงตรงนี้ผมกำลังคิดว่า CoP จะเกิดได้นั้น ฐานของปัจเจกจะต้องแน่น
ดังเช่นใน G2K เป็นต้น

หากเราสามารถทำให้คนเห็นคุณค่าในตัวเอง และมีผู้คนยอมรับ
ดังเช่นแนวทางการเกิดชุมชนบล็อกเกอร์ใน G2K ผมคิดว่ามันง่ายมาก
ที่จะเคลื่อนต่อให้เกิดเป็น "ชุมชนนักปฏิบัติ" หรือ CoP ที่มีพลัง

แต่ผมยังมองว่าการทำให้คนเห็นคุณค่าในตัวเองก็อาจไปสร้างกำแพงอัตตาได้ด้วยเช่นกัน

สิ่งที่ผมยังคงสงสัยและไม่กระจ่างก็คือ...

หากเราสามารถทำให้คนเห็นคุณค่าในตัวเองได้ แน่นอนว่ามันย่อมเป็นสิ่งที่ดีมากๆ   แต่เราจะมีวิธีการพัฒนาขั้นต่อไปอย่างไร เพื่อไม่ให้มันกลายเป็นการส่งเสริมอัตตาให้แข็งแรงเกินงาม แต่ก็คงไม่ต้องถึงกับขั้น "ไร้อัตตา"  แค่ให้รู้จักเอาอัตตาของตัวเอง ไปร่วมร้อยเรียงกับอัตตาของคนอื่น ให้กลายเป็นอัตตาที่ใหญ่ขึ้น มีขอบเขตกว้างขวางขึ้นกว่าเดิมก็น่าจะเพียงพอ

และผมว่านี่อาจเป็นโจทย์ใหญ่ ที่ชุมชน G2K จะต้องร่วมกันคิดและร่วมทำหากต้องการจะพัฒนาไปเป็น CoP ที่แท้จริง ที่สามารถแลกเปลี่ยน เรียนรู้ ได้อย่างอิสระเสรี เพื่อสร้างสรรค์ ต่อยอดให้เกิดเป็น "นวัตกรรมกลุ่ม" ที่เกิดจากการ "คิดร่วมกัน"
อันมีรากฐานอยู่บน "ปัญญาปฏิบัติ"
ของเหล่าสมาชิกในชุมชน

และผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่า
จะมีประเด็นดีๆ แบบนี้มาช่วยทำ
ให้เราได้เกิดการคิดร่วมกัน
อีกเยอะๆ นะครับ

ขออนุญาตแค่นี้นะครับ

เพราะรู้สึกว่าจากที่หลายๆ ท่านได้

"ขยับ" จน "กระเพื่อม" และ "กระฉอก" แต่พองาม
แต่ตอนนี้ชักรู้สึกว่ามันอาจจะ
"ล้น" จน "เลอะเทอะ" ไปหน่อยแล้วครับ

ขอบคุณทุกท่านที่ให้โอกาสในการแสดงความเห็นครับ

:)