เพิ่งคุยกันกับคุณพ่อขายาว(กว่าเรา) ถึงเรื่องน้องภู-ลูกชาย ว่า ทำไมเขาถึงใจลอย ชอบนั่งฝัน นั่งจินตนาการอย่างหนัก(พ่อแม่พยายามคิดบวก คิดบวก ค่ะ)

เราจบกันที่ว่า สงสัยว่าเราคนใดคนหนึ่ง หรือทั้งสองคน ต้องเพ่งกลับมาดูตนว่าเราเป็นแบบลูกหรือเปล่า ทำให้ลูกเป็นแบบเรา เพราะลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น

ยอมรับได้เลยบางข้อเช่น การลืมทำการบ้าน แม่เป็นตั้งแต่เด็ก ๆ

เพราะเราอยากอ่าน อ่าน และอ่าน(หนังสืออื่น ๆ ที่ไม่ใช่หนังสือเรียน) เราไม่ชอบทำอะไรที่ต้องโดนบังคับ(กลาย ๆ)

.......        .......        .......

เมื่ออ่านบันทึกนี้ เราต้องเปลี่ยนเรา

ขอบคุณค่ะพี่แอมป์

  “ จงเพาะนิสัยที่ดี เพราะมันเลิกได้ยาก เช่นเดียวกับนิสัยที่เลว “
          Form good habits. They’re as hard to break as bad ones.