การทำดีแล้วจิตใจยังขุ่นมัว(คือไม่บริสุทธิ์ใจ) ข้องอยู่ด้วย อิฏฐารมณ์  (ลาภ ยศ สุข สรรเสริญ) แสดงว่ายังมีอัตตาอยู่ และไม่ใช่เป้าหมายของพุทธศาสนาที่สอนให้ละ ตัวกูของกู (ตัวมึงของมึง)

..ขอบคุณมากค่ะอ่านแล้วรำลึกถึงตัวตนบทบาทของตน  ยิ่งทบทวนยิ่งเห็นพ้องด้วยว่า หัวโขน ใส่แล้วต้องร้องเล่นเต้นโขนเป็นอย่างนี้มาพักใหญ่รู้สึกว่ามันหนักอึ้งและไม่ใช่ตัวตนของเราจึงตัดสินใจถอดหัวโขนอย่างไม่อาลัยอาวรณ์..รู้สึกอิสระและเบาสบายมากค่ะ...

หายไปนานจัง..กำลังคิดถึงหัวโขนก็ได้อ่านเป็นบุญแท้ๆ