พี่ดาวคะ 

พ่อพี่คนหนึ่งค่ะ ทำ แต่พอเห็นคนไข้เดือดร้อนกว่ามากๆ ก็ลืมดูแลตัวท่านเอง พี่ก็แปลกใจมาก ที่ ท่านเดินทาง  ไปอยู่ที่ รพ. ในกทม 3 วัน -อยู่ ชม. สี่วัน ไปดูแลคนไข้ค่ะ ไม่ได้ไปรักษาตัว.....

คุณพ่อของพี่ดาว เป็นคุณหมอที่มีจิตเมตตาสูง  น้องขอชื่นชมค่ะ.....

มีช่วงหนึ่งในชีวิต ที่น้องก็เคยไปเกาะติดโรงพยาบาล  และเห็นได้ชัดเจนเลยว่า  คนไม่สบาย รออยู่นอกห้องตรวจ แต่ละวัน เยอะๆๆๆ มากๆๆๆ  เคยคำนวณเวลา ถ้าคุณหมอใช้เวลาให้คนไข้ คนละ 10 นาที  จะตรวจคนไข้ได้ชั่วโมงละ 6 คน  ซึ่งในความเป็นจริงกับปริมาณคนไข้  แทบจะไม่เกิดประโยชน์ในการจะได้ใช้เวลา คิดเอาความรู้ลึกๆ ที่มีอยู่ออกมาใช้ เพราะที่น้องเห็น และคิดเอง ก็คือ วินิจฉัยแบบรวมๆ รักษาคล้ายๆ กันไปหมดทุกโรคค่ะ.....

จริงอยู่  คุณหมอบางท่านมีสปิริตสูง  แต่ความเป็นไปไม่ได้ในความเป็นจริงที่เกิดขึ้นก็มากค่ะ  ก็เลยกลายเป็นการทำร้ายตัวเองไปโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ 

น้องเคยเห็นกระทั่งว่า  นักศึกษาแพทย์ ปีสุดท้าย ใช้เข็มทิ่มๆๆๆ ร่างกายคนป่วยระยะสุดท้าย เหมือนกับกำลังจิ้ม กบ หรือสัตว์ทดลองด้วยค่ะ  และไม่เคยลืมเลย.....  กว่าจะมาเป็นนักศึกษาแพทย์ปีสุดท้าย มีเวลา ตั้ง 6 ปีกว่า  แต่จิตใจไม่ได้รับการปลูกฝังเมตตาเลย  ซึ่งไม่รู้จะโทษหลักสูตรแพทย์ หรือ โทษพื้นฐานของจิตใจ.....