แวะมายัน วันนี้เกือบสองชั่วโมงที่อยู๋กับคำว่าเสือ ถึง 2 นักเขียน

เม้นท์นี้ไม่ร้องเฮ้ยแล้ว เพราะโดนลูกยอ เห็นไม๊อ. เสือ

เห็นๆกันอยู๋หลัดๆนะ เมื่อครูต้อยเม้นท์ไว้คราวก่อน และกลับมาเยี่ยม อ.เสือด้วยความเป็นห่วงไฟในตัวของอ.มันจะร้อนเกินจนอ.เสือเองจะรับได้ อิอิ

เจออีกกรณ๊หนึ่งเรื่องขำ อีกคนหนึ่งฝึกหัดให้ครูเก่งเรื่องเกี่ยวกับคอม จนครูสามารถทำไอ้หนังสืออีเล็ตโทนิคส์(เขียนถูกหรือเปล่าไม่รู ขี้เยจเปิดพจนานุกรมดู เอ๊ะ.. เปิดเน็ตดูก็ได้นี่ แต่ขี้เกียจ เดี๋ยวอารมณ์เม้นท์ไม่ต่อเนื่อง 55+)

แล้วก็มาทำเป็นคู๋มือเป็นเล่มๆ หนะ ครูต้อยยังได้มา 1 เล่มเลย ไปขอคนที่เขาไปอบรมมา เอามาถ่ายเอกสาร ก็ถ่ายเก็บไว้ก่อน ว่างปิดเทอมเมื่อไหร่ จะเปิดเรียน   ผลปรากฎว่าส่งผลงานไอ้ที่บากบั่นทำมาเช้าค่ำ นี่แหละ ไอ้ที่ลงไปสอน ไปเปิดอบรมครูให้เก่งคอม และวก็จักกิจกรรมแข่งขันความสามารถทางคอมฯ (น่าจะให้ครูที่อบรมแข่งกันบ้าง)เอ้า เขียนผลไปแล้ว ยังไม่ปรากฏผลอีกหรือนี่

นี่แหละหนาคนแก่..หลงเก่ง เป็นที่หนึ่งเลย  สรุปดีกว่า สรุปว่าไม่ผ่าน...แงๆๆ...................ในขณะที่อีกรายหนึ่งงานที่เดียวกัน แต่รับผิดชอบคนละเรื่องรายนี้ มีกล้องถ่ายภาพ ตระเวณเก็บงานตามโรงเรียน เขียนไปเขียนมา ทำคู่มือให้ครูใช้เฉยเลย ผลปรากฏว่า ผ่าน

มันน่าขันก็ไอ้ตรงที่ครูที่ลงมือทำจริงน๊ะ ก็ทำส่ง แต่ไม่ผ่าน กริ้วววววว

นี่แหละเค้าเรียนว่า วาสนา คือคนมันเคยต่างกัน ใช่อะปล่าวว กริ๊ก ๆๆ

ขอบคุณค่ะ