ขอตอบรวมนะคะ...ไม่ใช่ว่าเยอะแต่ผ่านมานานมากแล้วที่ปุ้ยไม่ได้เข้ามาที่นี่เลย

เพราะงานที่ทำอยู่ในช่วงเริ่มฝึก เลยไม่ค่อยว่างเข้ามาเท่าไหร่ คิดถึงทุกคนมาก หลังจากผ่านงานร้อยวันของพ่อมาก้อยิ่งเก็บเนื้อเก็บตัวเข้าโลกส่วนตัวมากขึ้นเรื่อยๆ...เพิ่งรุสึกตัวเองว่า ทำตัวแปลกๆ ทั้งที่ช่วงแรกที่เผชิญควาสูญเสียยังดูปกติอยู่

วันนี้เลยเป็นวันที่ตัดสินใจว่า...จะลองกลับเข้ามาในที่ที่คุ้นเคย ตามหาความรู้สึกเดิมๆ ที่เคยประทับใจ เหมือนเป็นการตามหาตัวตนที่หายไปเมื่อหลายเดือนก่อนให้เจอ

เฮ้อ...เพิ่งรุว่าการมีชีวิตต่อไปอย่างเข้มแข็งบนโลกใบนี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ที่จะทำได้

คิดถึงทุกคนนะคะ...ขอโทษที่หายไปนาน

วันนี้กลับมาแล้ว...คิดถึงทุกคนมากๆ